Yönetimde Mekânik Zihinden Ekolojik Akla: Doğa, Güç ve İktidar İlişkileri

Doç.Dr. Ufuk Ayhan

İÇİNDEKİLER

Önsöz
Giriş

1. Bölüm: Doğa Düşüncesinin Kısa Tarihi
   1.1. Antik Yunan’da Physis Kavramı (Herakleitos, Aristoteles)
   1.2. Stoacılar ve Doğayla Uyumlu Yaşam Öğretisi
   1.3. Ortaçağ Teolojisinde Doğanın Tanrı’ya Tabi Kılınması
   1.4. Rönesans ve İnsan Merkezli Doğa Anlayışının Yükselişi

2. Bölüm: Kartezyen Akıl ve Newtoncu Mekanik Evren
   2.1. Kartezyen Dualizm: Zihin–Madde Ayrımı
   2.2. Newton’un Mekanik Kozmosu
   2.3. Determinizm, Neden–Sonuç Zinciri ve Bilimsel İndirgemecilik
   2.4. Modern Devlet, Ekonomi ve Teknoloji Üzerindeki Etkileri
   2.5. Teknolojik Akıl ve Dijital Determinizm: Yeni Mekanik Çağ

3. Bölüm: Mekanik Düşüncenin Krizi
   3.1. Kuantum Devrimi ve Belirsizlik
   3.2. Einstein, Gödel, Heisenberg: Kesinliğin Çöküşü
   3.3. Modernliğin Ekolojik Krizleri: Murray Bookchin Üzerinden Bir Değerlendirme

4. Bölüm: Ekoloji Felsefesi ve Yeni Paradigma: İlişkisel Ontolojiye Dayalı Köklü Bir Dönüşüm
   4.1. Ekolojik Krizin Felsefi Temelleri ve Paradigma İhtiyacı
   4.2. Eski Paradigmanın Anatomisi: Töz Ontolojisi, Kartezyen Dualizm ve Ayrışık Evren Tasarımı
   4.3. Süreç, İlişkisellik ve Bütüncül Sistemler Kuramı: Yeni Ontolojinin İskeleti
   4.4. Etik Düzlemde Bir Devrim: Derin Ekoloji ve Ekosantrik Değerler
   4.5. Tahakkümün Ortak Mantığı: Ekofeminizm, Kapitalizm ve Ataerkil Baskı
   4.6. Post-Hümanizm, Antroposen ve Gaia: İlişkisel Ontolojinin Sınırları
   4.7. Capra’nın Yaşam Ağı (The Web of Life) Paradigması ve Sürdürülebilirlik
   4.8. Yeni Paradigmanın Sentezi: Ekolojik Felsefenin Geleceği

5. Bölüm: Ekoloji ve İktidar İlişkisi
   5.1. Doğa Üzerinde Tahakkümden İnsan–Doğa Ortaklığına
   5.2. Ekolojik Düşüncenin Politik Sonuçları: Yeşil Siyaset, Ekososyalizm, Yerelcilik
   5.3. Enerji, Gıda, Su Politikaları: Ekolojik Güç Alanları
   5.4. Ekolojik İktidar Biçimleri ve Etik Dönüşüm

6. Bölüm: İnsan Doğası, Bilinç ve Ekolojik Ahlak
   6.1. Homo sapiens’ten Homo ecologicus’a: Antropolojik Dönüşümün İhtiyacı
   6.2. Fenomenoloji ve Varoluşçulukta Doğayla İlişki: Varlık ve Yaşanmış Deneyim
   6.3. Ekolojik Bilinç ve Sorumluluk: Gelecek Nesiller İçin Ahlâk
   6.4. Maneviyat, Anlam ve Doğanın Yeniden Kutsallaşması

7. Bölüm: Tekno-Politikten Ekoloji Politiğe: Teknoloji, Yapay Zeka ve Çevre
   7.1. Dijitalleşmenin Ekolojik Kırılım Noktası
   7.2. Kavramsal Çerçeve: İktidarın Maddi ve Teknik Halleri
   7.3. Yapay Zekâ ve Ekolojik İktidarın Yeni Sınırı
   7.4. Yapay Zekânın Somut Çevresel Ayak İzi: Maddi Geri Tepme
   7.5. Çevresel Ayak İzi Hesaplama Metodolojilerinin Detaylı Analizi
   7.6. Tekno-Ekolojik Etik ve Yeni Bir Yönetim Paradigması
   7.7. Ekolojik Dönüşüm İçin Tekno-Politiği Yeniden Şekillendirmek

8. Bölüm: Yeni Dünya Düzeninde Modernitenin Mekanik Siyasetinden Kutupsuzluğun Ekolojik Ontolojisine
   8.1. Ayrışmanın Epistemolojisi: Modern Siyasetin Mekanik Temelleri ve Ulus-Devletin Doğuşu
   8.2. Bütünlüğün Bilimi: Kuantum Gerçeklik ve Sistemin Yeni Epistemolojisi
   8.3. Büyümenin Sınırında İnsanlık: Modern Kalkınma Miti, Ekolojik Gerçeklik ve Yeni Ontolojik Dönüşüm
   8.4. Kutupsuzluk (Nonpolarity): Holistik Evrenin Siyasi Formu

Sonuç Yerine
Kaynakça